Noli Me Tangere | Aral Sa Kabanata 63 Ng

Nang si Elias ay nagbabangkay na at humihingi ng tulong kay Ibarra, at nang si Ibarra ay nagpasiyang ibigay ang kanyang kalayaan kay Elias, tinalikuran niya ang kanyang sariling interes. Ang aral ay ang pagpapakita na ang paghihiganti ay isang walang katapusang siklo na nagdudulot lamang ng karagdagang pinsala. Bagama't binago ni Ibarra ang kanyang anyo (maging si Simoun sa *El Fil

Sa kanilang huling pag-uusap, sinabi ni Ibarra kay Maria Clara: “Ang minamahal ko ay hindi mo iibigin kung hindi mo nakikilala ang tunay na uri niya.” Ipinapakita nito na ang tunay na pag-ibig ay hindi pag-ibig sa isang imahen o sa isang panaginip, kundi pag-ibig sa katotohanan, kasama na ang mga deperensya at baggage ng nakaraan. Si Maria Clara, na noon ay nakatali sa kanyang tungkulin bilang isang madre, ay nakamit ang kanyang “kalayaan” sa pagkamatay, habang si Ibarra ay nanatiling buhay ngunit patay na ang kanyang puso. aral sa kabanata 63 ng noli me tangere

Narito ang isang komprehensibong artikulo tungkol sa aral na natatagpuan sa Kabanata 63 ng Noli Me Tangere. Ang Noli Me Tangere ni Dr. Jose Rizal ay hindi lamang isang nobelang nagpapakita ng kalagayan ng Pilipinas sa ilalim ng kolonyalismong Espanyol; ito ay isang salamin na nagrerepleksyon sa kaluluwa ng bawat Pilipino. Karamihan sa mga mambabasa ay nakatuon sa simula at sa katauhan ni Crisostomo Ibarra, ngunit ang tunay na bigat ng kahulugan ng nobela ay matatagpuan sa wakas nito—ang Kabanata 63. Nang si Elias ay nagbabangkay na at humihingi

Ang aral dito ay malinaw: Ang pag-ibig ay minsang nangangailangan ng pagtitiis at pag-aalay ng sarili. Hindi laging tungkol sa pagiging masaya ng magkasama, kundi minsan ay tungkol sa pagbibigay ng buhay para sa kaligtasan ng isa’t isa. Sa buong nobela, tayo sasakay sa biyahe ni Ibarra mula sa pagiging isang mapagpatawad na mangangapa sa liwanag, hanggang sa pagiging isang lalaking humihingi ng katarungan. Ngunit sa Kabanata 63, binigyan ni Rizal ng pangwakas na hatol ang konsepto ng paghihiganti. Si Maria Clara, na noon ay nakatali sa

Ang kabanatang ito, na may pamagat na “Ang Huling Paglalakbay,” ang nagsisilbing hudyo (denouement) ng buong kwento. Dito natin nakikilala ang tunay na anyo ni Ibarra, at dito rin bumubuhos ang pinakamalalim na realisasyon tungkol sa pag-ibig, paghihiganti, at pagpapakasakit. Ano-ano nga ba ang mga aral na maaari nating mangilin mula sa mapanglaw ngunit makabuluhang wakas ng kabanatang ito? Ang pinakatanyag na eksena sa Kabanata 63 ay ang pagkakataong muli nagtagpo nina Maria Clara at Crisostomo Ibarra. Ito ay hindi isang tipikal na "happy ending" na ating inaasahan. Sa halip, nagpaiwan si Ibarra sa tabi ng kanyang minamahal habang si Elias na lamang ang tumakas.